ثمره ایثار

ثمره ایثار چه باور سخت اما شیرینی که هزار و چهارصد سال قبل دوستمان داشته ای... آنقدر که برای شکل گیری جهان بینی ما ، علی رغم بارداری و سوگواری ، ایستادی ، فداکاری کردی تا انتخاب ما صحیح ترین باشدچه باور سخت و شیرینی که به ما فکر میکرده ای در حالیکه حضور و وجود نداشته ایماین حجم عظیم عشق با این کلام تان باور پذیر تر می شود : سلام مرا تا قیامت به فرزندانم برسان فرمودید : الجار ، ثم الداراول همسایه، بعد خانه کلام سرشار از نور شما ، در این روزگار پر آشوب بر جانم نشست پایم را روی منطق چراغی که به خانه رواست به مسجد حرام است، گذاشتم و از هیاهوی ساختگی دجال ها و دجاله هاعبور کردم