به گمانم در عدم بود كه الطاف الهي بر وجودم باريدن گرفت و سفره نشين خوان عشقت شدم.
كه هنوز من نبودم كه تو در دلم نشستي
و حقيقت روشن نورالله في الظلمات الارض در حيات كوچكترين بنده خدا متبلور شد و اگر جز اين بود چه ميكردم در تاريكي ظلماني زمين
زيباست كه احسان را تو معنا مي كني و مفهوم كرم را تو جلا ميدهي اما اگر زشتي سيرتم مانع اجابت دعايم شد خاطرت باشد : چاره ما ساز كه بي ياوريم گر تو براني به كه روي آوريم
برچسب:
نویسنده: مهران اکبرینژاد